กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 455 แสดงจุดยืน
กลางฤดูหนาวได้กินแตงโมสักคำ ต่อให้ไม่ค่อยหวานก็ยังสดชื่นสุด ๆ
หยวนซือไม่เกรงใจแม้แต่น้อย ในเมื่อเธอหมายตาผู้ชายของฉันแล้ว ฉันจะไว้หน้าตาเธอไปทำไม แตงโมเต็มจานที่ยกมา เธอกินหมดเกลี้ยงในไม่กี่คำ
พอกินเสร็จก็เช็ดปากแล้ววิจารณ์ว่า “ทิ้งไว้นานไปหน่อย เนื้อเริ่มเละแล้ว”
พี่จางไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะค้าง
“ผลไม้จากทางใต้ที่กินกันกลางฤดูหนาวก็ประมาณนี้แหละ ถ้าเธออยากกินของดี ๆ ไว้มีโอกาสฉันจะพาไปกินที่ทางใต้ให้หนำใจ” เซียวฟู่เหวินหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา เตรียมเช็ดปากให้ภรรยา
“ได้สิ แต่นายต้องรักษาคำพูดด้วย” หยวนซือก็เล่นละครกับเขาด้วย ยื่นหน้าเข้าไปให้เช็ดตรง ๆ