กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 432 รังแกกันเกินไปแล้ว
“อย่า ๆ อย่าคิดว่าเอาเงินมาติดสินบนฉันแล้วจะได้ผล ถ้าจับพวกคุณกลับไปได้ ฉันก็มีโอกาสเลื่อนขั้นร่ำรวยอยู่ตรงหน้า เทียบกับเงินแค่นี้ ต่อให้ฉันโง่ก็ยังรู้ว่าควรเลือกอะไร” รับเงินแล้วก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่จับคน
หยวนซือตบกระเป๋ากางเกงตัวเองแล้วพูดว่า “ถือว่าเป็นค่าแรงของฉัน ฉันตามพวกคุณจากอำเภอผิงมาจนถึงที่นี่ ทั้งรถไฟทั้งรถยนต์ แถมยังต้องลางาน ไม่รู้ว่าจะโดนหักเงินไปเท่าไร เงินแค่นี้ฉันขอเก็บไว้ก่อน ถ้ามีเหลือ ฉันจะช่วยซื้อกระดาษเงินกระดาษทองไปเผาให้พวกคุณเพิ่ม ถ้าไม่พอ ฉันค่อยไปทวงจากพวกคุณอีก”