กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 424 ไปรับที่สถานี
คืนวันเสาร์ ตอนเที่ยงคืนกว่า หยวนซือขี่จักรยานลัดเลาะไปตามถนนที่เงียบสงัดไร้ผู้คน อากาศเริ่มหนาวแล้ว ยิ่งดึกอุณหภูมิก็ยิ่งต่ำ เธอสวมถุงมือพันผ้าพันคอจนเหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งให้เห็น จากนั้นก็ออกแรงถีบบันไดจักรยานอย่างฮึดฮัด ลมหายใจพ่นควันขาวเป็นจังหวะอยู่รอบใบหน้า ควันยังไม่ทันรวมตัวกัน เธอก็ปั่นห่างออกไปไกลแล้ว ส่วนควันขาวที่ลอยอยู่ในอากาศเย็นต้องใช้เวลาอีกสองสามวินาทีกว่าจะแข็งตัวแล้วสลายไป มองจากด้านข้างดูราวกับรถไฟขบวนเล็กที่กำลังแล่นฉิว