กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 422 เด็กนี่สอนยากจริง ๆ
“เอาละ ๆ พวกเธอนี่เป็นเจ้าประคุณกันทุกคนเลยใช่ไหม เธอไม่ไป ฉันไปเอง” หญิงชราโมโหจนสวมรองเท้า เตรียมเดินออกไป
“ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ไปสักหน่อย ฉันบอกว่าถ้าแค่ซุปแป้งหยด ฉันจะทำให้เขา กลางดึกแบบนี้จะกินเนื้อทำไม ไม่ใช่หาเรื่องให้คนลำบากหรือไง” หยวนซือเดินตามหลังหญิงชราออกไป
“เธอยังกล้าพูดว่าคนอื่นทำให้ลำบากอีก หลายปีมานี้ฉันถูกเธอทำให้ลำบากไม่รู้เท่าไรแล้ว” หญิงชราบ่นนำหน้า
“ฉันเป็นลูกสาวแม่ ฉันทำให้แม่ลำบากก็สมควรแล้ว ฉันไม่ใช่แม่ของเขาสักหน่อย ทำไมเขาต้องมาทำให้ฉันลำบากด้วย” เสียงหยวนซือดังมาจากด้านหลังอย่างไม่พอใจ