บทที่ 414 เราเป็นหญิงชราที่มีความคิดก้าวหน้า

บทที่ 414 เราเป็นหญิงชราที่มีความคิดก้าวหน้า

ตอนหญิงชรามาถึงห้องผู้ป่วย โจวย่าผิงยังนอนหลับอยู่บนเตียง หลี่มู่เป่านั่งอยู่บนเก้าอี้ เอนพิงตู้เหล็กข้างหัวเตียง ดูท่าเมื่อคืนเขาคงประทังชีวิตอยู่แบบนี้ทั้งคืน

หญิงชราเห็นลูกชายลำบากก็อยากโมโห แต่พอลองคิดดู อีกคนเต็มใจทำ อีกคนก็ยอมรับเอง แล้วเธอจะโมโหไปทำไม

เธอปรับอารมณ์ให้สงบแล้วเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย ก่อนเดินไปข้างลูกชายแล้วตบเขาเบา ๆ

หลี่มู่เป่าที่กำลังหลับสะดุ้งตื่นทันที พอหันมาก็เห็นแม่อยู่ข้างหลัง

“แม่มาแล้วหรือ?” เขามองท้องฟ้าข้างนอกแล้วรู้ว่าเช้าแล้ว