กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 398 นี่มันเรื่องตลกชัด ๆ
ในอำเภอ มีห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่งในเขตบ้านพักพนักงาน
“แม่เธอว่าไงบ้าง จะมาเมื่อไหร่?” โจวย่าผิงนอนตะแคงอยู่บนเตียง ท้องโตมากแล้ว จนพูดไปก็หอบไป
“แม่ฉันไม่ได้พูดอะไร แต่ถ้าแม่มาอยู่ทางนี้ น้องสี่ก็ไม่มีคนทำอาหารให้” หลี่มู่เป่ากลับมาก็ไม่ได้หยุดพัก ชามกับตะเกียบที่ภรรยากับลูกชายกินเสร็จยังไม่ได้เก็บ เขาเข้าบ้านมาก็พับแขนเสื้อเริ่มทำงานทันที
“ท่านแม่เธอก็แปลกดีนะ ยัยเด็กแสบคนหนึ่งจะมาเทียบกับหลานชายแท้ ๆ ได้ยังไง” โจวย่าผิงแค่นเสียง “ว่าแต่ เธอกลับไปสืบมาหรือยัง เรื่องของน้องสาวตัวปัญหาของเธอคราวก่อนจัดการยังไง ตอนนี้ทำอะไรอยู่ ทีมยังรับเธออยู่หรือเปล่า?”