กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 392 ใส่หนาเกินไป
“พี่จ้าว ฉันเลิกงานก่อนนะ ที่เหลือรบกวนพวกพี่ด้วย” หยวนซือเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็ทักจ้าวหยางอู่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนเตรียมตัวกลับบ้าน
“ได้ เธอกลับไปเถอะ ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร พวกเราจัดการต่อเองก็ได้” จ้าวหยางอู่คาบมวนบุหรี่ไว้ เงยหน้ามองหยวนซือแล้วโบกมือส่ง ๆ
หยวนซือทำงานที่หน่วยสืบสวนคดีอาญามาได้เดือนกว่าแล้ว เรื่องที่เธอจะพาแม่กลับบ้านเกิดในชนบททุกวันเสาร์หลังเลิกงานเพื่อใช้เวลาสุดสัปดาห์ ทุกคนในหน่วยก็รู้กันหมด เพราะเวลาเพื่อนร่วมงานนัดสังสรรค์ช่วงสุดสัปดาห์ เธอไม่เคยไปด้วยสักครั้ง เนื่องจากต้องอยู่เป็นเพื่อนแม่