กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 382 ฉันไม่เหนื่อย
ทหารหนุ่มที่ชื่อว่าต้าหลิวหน้าตาออกจะขี้เหร่ นั่นคือความประทับใจแรกของหยวนซือ จมูกก็เล็ก ตาก็เล็ก ตอนนี้เขากำลังมองเธออย่างทำอะไรไม่ถูก
หยวนซือรู้ว่าพวกทหารเหล่านี้ไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตา อย่างไรเสียเธอก็เป็นแค่แม่นาง รูปร่างกับสัดส่วนไม่อยู่ระดับเดียวกับพวกเขาเลย แต่วันนี้เธอจะทำให้พวกเขาเห็นว่า คนมีฝีมือไม่จำเป็นต้องแสดงความแข็งแกร่งออกมาทางสีหน้า อย่าตัดสินคนจากรูปลักษณ์เด็ดขาด
“ลงมือได้” หยวนซือยืนอยู่ตรงกลาง ท่าทางสบาย ๆ