กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 368 ไม่มีอะไรให้น่าภูมิใจ
เหล่าผู้นำเดินดูรอบห้องแล้วจากไปอย่างพอใจ แต่ผู้อำนวยการหยางที่ถูกทิ้งไว้กลับกลุ้มใจ ตอนพูดเขาฟังดูชอบธรรมเหลือเกิน แต่ในฐานะผู้นำ เขาจะไม่รู้สถานการณ์จริงของคดีนี้ได้อย่างไร
คดีสองคดีก่อนหน้านี้จนถึงตอนนี้ก็ยังหาเบาะแสไม่ได้ ตอนนี้เกิดคดีที่สามขึ้นอีก ผู้อำนวยการหยางมองไปรอบห้องที่ตัวเองอยู่ แล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะหาเบาะแสสำคัญจากที่นี่
เฮ้อ! เมื่อครู่พูดได้เต็มปากนัก ถึงตอนนั้นไม่รู้ว่าจะโดนดุแค่ไหน ผู้อำนวยการหยางคิดเช่นนี้