บทที่ 363 หมดคำจะพูด

บทที่ 363 หมดคำจะพูด

เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวฟู่เหวินไปถึงที่ทำงาน ก้นยังไม่ทันอุ่นก็ต้องตามเพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ กับผอ.กงไปหอประชุม การซ้อมใหญ่ที่ยังไม่เสร็จเมื่อวานต้องซ้อมต่อวันนี้

พอไปถึงหอประชุมก็พบว่าวันนี้ดูเหมือนจะมีอะไรเปลี่ยนไปอีก หวังเยว่หลิงยังยืนอยู่บนเวที ใช้มือชี้ซ้ายชี้ขวาสั่งงานมั่วไปหมด แต่ตรงกลางที่นั่งผู้ชมแถวแรกด้านล่างเวทีกลับมีผู้อำนวยการจินนั่งอยู่ หรือก็คือแม่แท้ ๆ ของหวังเยว่หลิง และเป็นลูกสะใภ้แท้ ๆ ของรองนายอำเภอหวัง

คนเขาว่าพี่น้องร่วมสายเลือดร่วมรบกันได้ ลูกกับพ่อก็พร้อมออกรบด้วยกัน หวังเยว่หลิงมาคุมงานเลี้ยงครั้งนี้ยังพาแม่แท้ ๆ มานั่งคุมด้วย ทุกคนที่เห็นและรู้ภูมิหลังของสองแม่ลูกต่างก็กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ทำกันแบบนี้ได้ด้วยหรือ แบบนี้ใครจะกล้าไม่ยอม