บทที่ 356 ครึกครื้น

บทที่ 356 ครึกครื้น

“ทำไมฉันรู้สึกเหมือนสองคนนั่นข้างหน้ากำลังทะเลาะกัน?” แม่มองเงาที่กอดกันแล้วแยกออก ก่อนจะกลับมากอดกันอีกอย่างสงสัย ดูไม่เหมือนกำลังทำเรื่องไม่ดีอะไร กลับเหมือนกำลังทะเลาะกันมากกว่า

“อืม เหมือนจะทะเลาะกัน งั้นเราเลิกดูแล้วรีบกลับบ้านเถอะ เซียวฟู่เหวินคงทำมื้อเย็นเสร็จแล้ว” หยวนซือฟังสองคนนั้นทะเลาะกันอยู่พักหนึ่งก็เริ่มปวดหัว แถมยังพาดพิงถึงตัวเธอที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ด้วย ไม่อยากยืนดูพวกเขาวุ่นวายกันต่อแล้วจริง ๆ