กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 349 อย่ามาพูดเกินจริง
เซียวฟู่เหวินไม่ได้พูดโกหกจริง ๆ เขาไม่ได้นำของมีค่ากลับมาสักเท่าไร ในกระสอบหลายใบ นอกจากผักตากแห้งที่มัดเป็นกำ ๆ แล้ว ก็มีแต่ถั่วสารพัดชนิดที่ปกติที่บ้านไม่ค่อยได้กิน แม่ลูกสองคนใช้เวลาไม่นานก็จัดการเสร็จ
แค่นี้ก็ทำให้หญิงชราดีใจแทบแย่แล้ว สำหรับคนที่ดูแลบ้านและใช้ชีวิตประจำวัน ของพวกนี้ต่างหากที่หาได้ยาก ลูกเขยใส่ใจนึกถึงการหาของพวกนี้กลับบ้านมาให้ เธอก็มีความสุขมากแล้ว
“เอาละ เก็บของเกือบเสร็จแล้ว เสี่ยวเหวินไม่ต้องมาช่วยแล้ว รีบไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วเข้าห้องไปพักเถอะ” หญิงชราเริ่มเป็นห่วงลูกเขยขึ้นมา