บทที่ 332 เธอไปหาเขาสิ

บทที่ 332 เธอไปหาเขาสิ

หลังประธานฝ่ายสตรีประจำหมู่บ้านจากไป บ้านตระกูลเซียวก็จมอยู่ในความเงียบ

“พ่อของเด็ก ๆ ไม่นึกเลยว่าลูกชายคนรองของเราจะเก่งขนาดนี้” แม่เซียวตาแดงก่ำ ดีใจที่ลูกชายได้งานดีขนาดนี้

พ่อเซียวหันมาถลึงตาใส่ภรรยาอย่างหงุดหงิด “เขาเก่งแล้วจะทำไม ก็ยกให้บ้านอื่นเป็นบุตรบุญธรรมไปแล้ว ยังจะหวังให้เขามีก้าวหน้าแล้วกลับมากตัญญูต่อเธออีกหรือ อย่าฝันกลางวันเลย” หลายปีมานี้พ่อเซียวมองออกแล้วว่าลูกชายคนรองเหมือนกับเสียเปล่า ยกให้บ้านอื่นเป็นบุตรบุญธรรมไปแล้วก็ไม่ยอมรับพ่อแม่แท้ ๆ อีก ถึงเขาจะเป็นพ่อแท้ๆ ก็ทำอะไรลูกชายคนรองไม่ได้ จึงทำได้แค่ไม่เห็นหน้าแล้วจะได้ไม่หงุดหงิด ทำเหมือนอีกฝ่ายไม่มีตัวตน