กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 296 ฉันโดนรังแกหนักมาก
สัปดาห์แรกหลังเปิดเรียนช่างทรมาน ทุกคนได้สัมผัสด้วยตัวเองว่าเตียงนอนรวมยาวตลอดแนวนั้นชวนอึดอัดเพียงใด แม้แต่หลี่เจ้าเหอที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวที่สุด ตอนนี้ยังมีรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง ผลจากการที่เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งเอาแต่คุยโวตอนดึกไม่ยอมนอน
วันเสาร์พอเรียนช่วงบ่ายไปสองคาบ โรงเรียนก็เลิกเรียนแล้ว ทั้งสี่คนเก็บข้าวของเรียบร้อย จึงพุ่งออกจากโรงเรียนทันที รีบกลับบ้านราวกับติดปีก
กลับถึงบ้านเห็นหญิงชราอยู่บ้าน หยวนซือก็โผเข้าไปกอดขาหญิงชราแล้วเริ่มโอดครวญ