กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 294 เข้าเรียนมัธยมแล้ว
หลังจากนั้นหลี่มู่เป่ากับผัวเมียก็พาลูกชายไปอยู่ในตัวอำเภอ ส่วนหญิงชรายังคงใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านตระกูลหลี่กับลูกสาว
หลี่มู่เป่ายังพอมีมโนธรรมอยู่บ้าง ทุกเดือนเขาจะกลับไปหมู่บ้านตระกูลหลี่สักครั้ง ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น แค่ไปดูว่าแม่เป็นอย่างไร พอสิ้นปีก็จะให้เงินแม่สามสิบหยวน เป็นค่าเลี้ยงดูตลอดปี
ท่าทีของหญิงชราที่มีต่อหลี่มู่เป่าก็น่าสนใจมาก ถ้าเขามาเธอก็เปิดประตูให้ ถ้าเขาอยู่กินข้าว เธอก็ทำกับข้าวให้ ถ้าเขาให้เงิน เธอก็รับไว้อย่างสบายใจ ส่วนลูกสะใภ้กับหลานชายที่อยู่ในตัวอำเภอ เธอไม่พูดถึงแม้แต่คำเดียว ต่อให้หลี่มู่เป่าพูดขึ้นมา เธอก็ทำเหมือนไม่ได้ยิน