กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 283 ปรึกษาเรื่องสินสอด
คืนนั้น หญิงชรานั่งหน้าบึ้งรอหลี่มู่เป่ากลับจากเลิกงาน “รีบกินข้าวให้เสร็จ พอกินเสร็จแล้วมาหาแม่ที่ห้อง แม่มีเรื่องจะคุยด้วย”
หลี่มู่เป่าฟังก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นเรื่องแต่งงานกับย่าผิง รอยยิ้มตรงมุมปากกลั้นไว้ไม่อยู่ “ผมยังไม่ค่อยหิว แม่ ไม่งั้นเราเข้าห้องไปคุยกันก่อนดีไหม”
หญิงชรารู้ท่าทีลูกชายอยู่แล้ว จึงแค่นเสียงฮึ “หิวหรือไม่หิว มีแต่ตัวเขาเองที่รู้ ในเมื่ออยากหิวก็ปล่อยให้หิวไป”
พอเข้าห้อง หญิงชราก็เล่าเรื่องที่แม่สื่อมาคุยเรื่องสินสอดเมื่อกลางวันให้เขาฟังอย่างตรงไปตรงมา
หลี่มู่เป่าฟังแล้วตกใจ ไม่ได้แกล้งตกใจ แต่ตกใจจริง ๆ “สองร้อย? ไม่ใช่แปดสิบหรือ?”