กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 279 ไอ้หน้าด้าน
“แม่ หมูบ้านเราจะฆ่าแล้วหรือ?” พอคนอื่นกลับไปหมด เหยียนซือถึงเดินออกมาจากครัว
“ใช่ อากาศหนาวแล้ว ฆ่าตอนนี้เนื้อหมูก็แช่แข็งได้พอดี ฆ่าก่อนปีใหม่แล้วกินยาวไปจนพ้นเดือนหนึ่งได้เลย” คุณยายพูดอย่างปลื้มใจ
เหยียนซือขมวดคิ้วตรวจดูหมูผอมโซสองตัวในคอกอีกครั้ง “หมูบ้านเรามีเนื้ออยู่ไม่กี่จินเอง ฆ่าตอนนี้น่าเสียดายไหม”
“พูดเหลวไหล หมูบ้านเราอ้วนพอแล้วไม่ใช่หรือไง” คุณยายเดินไปข้างคอกหมู มองหมูอ้วนสองตัวข้างในด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เธอไม่รู้หรอกว่าคนในหมู่บ้านอิจฉาฉันที่เลี้ยงหมูเก่งแค่ไหน หมูบ้านเราสองตัวนี้หนักเกือบ 150 จินแล้ว” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความภูมิใจ