กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 276 ฉันไม่ชอบ
คนที่ก่อเรื่องไปแล้ว ในบ้านจึงเหลือแม่กับลูกอีกสองคน นั่งจ้องหน้ากันตาปริบ ๆ
ยายถอนหายใจ “พอแล้ว พวกเธออย่ามัวอ้อยอิ่งกันอยู่เลย อยากทำอะไรก็ไปทำเถอะ” เฮ้อ ลูก ๆ นี่เป็นหนี้กรรมจริง ๆ ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ถึงได้มีลูกตั้งหลายคน แค่ยังไม่หลับตาก็มีเรื่องให้ต้องเป็นห่วงไม่จบไม่สิ้น
หลี่มู่เป่ามองสีหน้าที่ไม่ค่อยดีของแม่ คำพูดที่กำลังจะเอ่ยก็กลืนกลับลงคอไป ช่างเถอะ ไว้ค่อยพูดอีกสักพักดีกว่า
พอตกกลางคืน แม่ลูกนอนอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน หยวนซือก็ถามเรื่องว่าที่คู่ครองคนเมืองของหลี่มู่เป่า