บทที่ 262 สารพัดเรื่องให้อวด

บทที่ 262 สารพัดเรื่องให้อวด

จัดที่ทางเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็แยกย้ายเข้าที่กัน

หลี่หยวนอ้ายกับจั่วต้าหยาสองแม่ลูกนอนด้วยกันในห้องใหญ่ หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จ ทั้งสามก็นอนเรียงกันบนเตียงเตาอุ่น

“อ้ายผิงช่างลำบากจริง ๆ ตอนเลือกคู่ครองก็เหมือนฉันอีก บ้านฝ่ายชายไม่ทำให้สบายใจสักคน ตอนนั้นถ้าฉันไม่เห็นว่าเด็กไห่เหยียนคนนี้ใช้ได้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่ยอมให้สองคนนั้นแต่งงานกัน”

สองแม่ลูกไม่ได้เจอกันมาหลายปี คงมีเรื่องคุยกันไม่รู้จบ คุยไปคุยมาก็วกเข้าประเด็นเรื่องแต่งงานของลูกเสียแล้ว

ฟังจากน้ำเสียงอวดอ้างของหลี่หยวนอ้ายแล้ว ดูเหมือนเธอจะพอใจกับลูกเขยที่เป็นคนเมืองคนนี้มาก