กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 260 นั่นลูกสาวแท้ ๆ ของฉัน
“แม่ ทำไมถึงพาน้องสี่มาด้วยล่ะ” พอหลี่หยวนอ้ายคิดถึงเรื่องที่แม่มาพร้อมภาระติดสอยมาด้วย ก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจ
“ทำไมล่ะ ฉันมาช่วยทำกับข้าวให้พวกเธอ แล้วน้องสาวเธอที่บ้านเกิดใครจะทำให้กิน พวกเธอคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่คิดบ้างหรือว่าพอฉันมาที่นี่แล้ว น้องสาวเธอที่บ้านเกิดจะต้องอดตายหรือไง” ยายแก่ได้ยินน้ำเสียงของลูกสาวก็ไม่พอใจขึ้นมา
“น้องสี่อายุสิบขวบแล้วไม่ใช่หรือ แม่หนูโตขนาดนี้ยังทำกับข้าวไม่เป็นอีก แม่เลี้ยงตามใจเองทั้งนั้น” หลี่หยวนอ้ายไม่ใส่ใจ