กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 240 ฉันอัดอั้นใจจริง ๆ
“ใช่สิ ฉันถูกจับไปสถานีตำรวจท้องที่พร้อมกับคนตระกูลเจียง โชคดีที่สหายข้างในทุกคนเป็นคนดี ถามฉันตั้งหลายเรื่องเหมือนพวกคุณนี่แหละ แล้วก็บอกว่าต่อไปห้ามไปหาเรื่องบ้านเจียงอีก จากนั้นก็ปล่อยฉันกลับมา” หญิงชราไม่ได้โง่ ท้ายประโยคยังแอบตบหัวเจ้าหน้าที่เบา ๆ ด้วยคำชม
สหายตำรวจสองคนที่สวมเครื่องแบบเหมือนกันแอบสบตากัน แล้วก็แยกย้ายกลับไปนั่งฟังหญิงชราพูดอย่างวางท่าขึงขัง