บทที่ 238 ว่ากันแล้วยาว

บทที่ 238 ว่ากันแล้วยาว

“เหลวไหล! ตระกูลเจียงนั่นไม่เคยทำเรื่องที่คนเขาทำกันเลย ของหายก็ถือว่าได้รับผลกรรม แล้วทำไมถึงหาว่าบ้านฉันขโมยล่ะ สหายตำรวจ อย่าเอาแต่ฟังพวกตระกูลเจียงพูดเหลวไหลสิ บ้านฉันเป็นคนซื่อสัตย์กันทั้งนั้น ถูกคนรังแกถึงหน้าบ้าน พวกเรายังไม่ไปเอาเรื่องบ้านนั้นเลย ได้แต่กล้ำกลืนความคับแค้นใจไว้ คนดีอย่างพวกเรานี่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วทั่วทั้งแผ่นดิน จะไปขโมยของบ้านนั้นได้ยังไง” หญิงชราโกรธจนแทบระเบิด ทั้งที่ตัวเองกล้ำกลืนความคับแค้นใจครั้งใหญ่ ไม่คิดเอาเรื่องพวกเขาแล้วแท้ ๆ กลับกลายเป็นว่าบ้านนั้นโยนขี้ก้อนใหญ่ใส่หัวเธอเสียอย่างนั้น ช่างไร้ยางอายถึงที่สุด