กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 236 ปันผลครั้งแรก
มื้อรวมญาติช่วงเที่ยงเสร็จอย่างรวดเร็วด้วยความร่วมมือของทั้งสามคน
จากนั้นที่โถงกลางเรือน คนตระกูลหลี่สามคนกับเซียวฟู่เหวินก็นั่งล้อมโต๊ะ กินข้าวกันพอดี
“เสี่ยวเหวิน กินข้าวบ้านอาสะใภ้ห้ามเกรงใจ กินให้เต็มที่เลย” หญิงชราคีบหนังหมูให้ลูกสาวหนึ่งคำ แล้วคีบเนื้อขาหมูที่มีทั้งมันทั้งเนื้อให้เซียวฟู่เหวินชิ้นหนึ่ง
หยวนซือกลอกตามองบนอีกครั้ง คนคนนี้มากินข้าวบ้านเราไม่รู้กี่มื้อแล้ว เคยเห็นเขาเกรงใจเมื่อไรกัน กินจนอิ่มทุกครั้งยังไม่พอ ตอนกลับแทบจะห่อกลับไปด้วยซ้ำ
เซียวฟู่เหวินยิ้มอย่างไม่มีพิษภัย คีบเนื้อเข้าปาก “อาสะใภ้ ฉันถือว่าที่นี่เป็นบ้านตัวเองอยู่แล้ว จะเกรงใจได้ยังไง”