กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 232 กลับโรงเรียน
แต่หญิงชราไม่ค่อยเห็นด้วยนัก จู่ ๆ ก็ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียง “แกจะทำอะไร จะไปบ้านตระกูลเจียงใช่ไหม ฉันบอกไว้ก่อน อย่าไปก่อเรื่อง ถ้าแกเตะจนขาคนอื่นหักจริง ๆ งานของพี่ชายแกคงหายไปแน่ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเราจะถูกจับส่งสำนักงานตำรวจ แถมยังต้องจ่ายค่ารักษาให้พวกเขาอีก แบบนั้นยิ่งขาดทุนหนัก นางเอกเอ๊ย” หญิงชรากลัวลูกสาวจะหุนหันไปเตะขาคนอื่นอีก จึงรีบทั้งขู่ทั้งเกลี้ยกล่อม หวังให้ลูกสาวเลิกคิดเรื่องนี้เสีย
“แค่ไม่ให้พวกเขาเห็นฉันก็พอแล้ว” หยวนซือไม่ใส่ใจ