บทที่ 222 เจ็บปวดใจสุดขีด

บทที่ 222 เจ็บปวดใจสุดขีด

ตอนที่หยวนซือกับเซียวฟู่เหวินทำอาหารเย็นเสร็จ หญิงชราก็กลับจากงานพอดี

“อ้าว ฟู่เหวินมาแล้วหรือ” หญิงชราเห็นเซียวฟู่เหวินอยู่ในบ้านก็ดีใจมาก

หญิงชราเป็นคนแยกแยะบุญคุณความแค้นชัดเจน รู้ว่าที่ลูกชายได้งานก็เพราะเซียวฟู่เหวินช่วยจัดการให้ แถมยังเห็นว่าเด็กคนนี้มีชะตาน่าสงสารและนิสัยดีมาก จึงรู้สึกเอ็นดูเขาจากใจเพิ่มขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

“อืม อาสะใภ้ ขอโทษด้วยที่ผมมาแวะกินข้าวฟรีอีกแล้ว” เซียวฟู่เหวินรีบยกกะละมังที่วางอยู่บนพื้นไปตักน้ำสะอาดจากโอ่ง แล้วยกไปให้หญิงชรา