บทที่ 216 ใช้เสร็จก็เขี่ยทิ้ง

บทที่ 216 ใช้เสร็จก็เขี่ยทิ้ง

“นี่อะไร?” ฮูหยินซุนไม่ได้แตะถุงบนโต๊ะ กลับขมวดคิ้วทำท่าไม่พอใจ

“ฮ่าๆ พอดีมีพี่น้องคนหนึ่งในหมู่บ้านเราไปจัดการเรื่องงานที่โรงงานทอผ้าเมื่อสองสามวันก่อน แต่ถูกคนหาเรื่องจนถึงตอนนี้ก็ยังจัดการงานไม่สำเร็จ พี่น้องผมได้ยินว่าผู้อำนวยการโรงงานซุนเป็นคนยุติธรรม เลยกำชับว่าพอผมเข้าเมืองอำเภอ ต้องแวะมาเยี่ยมผู้อำนวยการโรงงานซุนให้ได้ ผมรู้ว่าผู้อำนวยการโรงงานซุนเป็นคนรักษาระเบียบ รับของจากชาวบ้านไม่ได้ พี่น้องผมเลยฝากให้เอาของฝากจากบ้านเกิดมามอบให้ผู้อำนวยการโรงงานซุน ไม่ใช่ของมีค่าอะไร แค่ของเล็กๆ น้อยๆ” หลิวต้าเจียงมีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อย เอาคำพูดที่คนจ้างสอนมาขัดเกลาเสียใหม่โดยอัตโนมัติ