กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 214 ใจฉันนี่นะ เป็นห่วงจนแทบแหลกสลาย
“อารอง เธอกับพ่อของเด็กเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด แถมเธอก็เป็นอาแท้ ๆ ของหลาน ฉันขอถามตรง ๆ สักคำ เรื่องงานของหลานชายเธอตกลงเป็นยังไงกันแน่?” หญิงชราจ้องเขาเขม็งพลางถาม
“พะ พี่สะใภ้ใหญ่ ทำไมถึงถามเรื่องนี้ล่ะ จะเป็นอะไรได้ ก็กำลังจัดการอยู่น่ะสิ” หมู่บ้านหลี่ว่านถุนรู้สึกกระดากใจ ไม่กล้าสบตาพี่สะใภ้ใหญ่ สายตาไม่รู้จะมองไปทางไหนดี สุดท้ายจึงคิดว่าก้มหน้าไม่มองอะไรปลอดภัยที่สุด “รายละเอียดเป็นยังไง ผมก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน แม่ยายผมเป็นคนวิ่งเต้นจัดการให้ทั้งหมด แต่บ้านแม่ยายผมอยู่ในอำเภอมายี่สิบสามสิบปีแล้ว พ่อตาผมก็เป็นคนงานเก่าแก่ ย่อมมีเส้นสายอยู่บ้าง”