บทที่ 211 ฉันรับปากอะไรไว้

บทที่ 211 ฉันรับปากอะไรไว้?

“แม่ ผม...” หมู่บ้านหลี่ว่านถุนอยากจะบอกว่า ผมไม่รู้จักคนแบบนี้จริง ๆ

“พอแล้ว ๆ ไม่ต้องพูดแล้ว เดี๋ยวฉันคุยกับพี่สะใภ้ทางดองเอง” หวังไหลตี้กลัวลูกเขยจะพูดอะไรไม่เข้าหูออกมา จึงรีบห้ามเขาไว้ แล้วหันไปยิ้มให้พี่สะใภ้ทางดอง “ขอโทษจริง ๆ เมื่อกี้ฉันบังเอิญอยู่หน้าประตู พวกเธอสองคนคุยอะไรกัน ฉันเลยได้ยินมานิดหน่อย”

“ไม่เป็นไร เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่พูดไม่ได้สักหน่อย” จั่วต้าหยานึกในใจว่า พวกเธอนี่เป็นครอบครัวเดียวกันจริง ๆ