กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 203 กลับบ้านไปตั้งใจเรียนกันให้ดี
แม่ลูกสองคนคุยกันออกรสอยู่ในห้อง ไม่รู้ว่าข้างนอกเริ่มตะโกนฮึบฮ่ากันตั้งแต่เมื่อไร
“เจ้าพวกเด็กนี่ไม่รู้จักหยุดกันเลย ดึกป่านนี้แล้วยังเสียงดังกันอีก ฉันออกไปดุสักหน่อย” หลี่หยวนซานลงจากเตียง ตั้งใจจะออกไปดุลูก ๆ
แถวบ้านของเธอ บ้านแต่ละหลังไม่ได้อยู่ใกล้กันมาก ต่อให้ตีลังกาหรือฝึกท่าทางอยู่ในลานบ้านก็ไม่รบกวนใคร เธอเลยปล่อยให้เด็ก ๆ เล่นกันไป แต่ที่นี่ไม่ได้ บ้านอยู่ชิดกัน ลานบ้านก็มีพื้นที่นิดเดียว ด้านข้างกับด้านหลังก็ติดบ้านคนอื่น ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว อย่าให้ไปรบกวนคนอื่นจนถูกด่าเลย แบบนั้นไม่คุ้ม