กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 184 ฉันฟังคำย่า
บ่ายวันนั้น เขายืมรถเข็นล้อเดียวจากบ้านข้าง ๆ แล้วขนข้าวของของตัวเองออกจากบ้านตระกูลเซียวไปยังบ้านใหม่เพียงลำพังถึง 3 เที่ยว ในที่สุดก็ย้ายของทั้งหมดออกมาได้
แน่นอนว่าตระกูลเซียวก็มีรถเข็นล้อเดียว แต่เซียวฟู่เหวินไม่อยากไปรบกวนพวกนั้นให้รำคาญใจ เขาไม่เอ่ยปากขอยืม หากไปยืมจริง ด้วยนิสัยของจ้าวเฟิ่งเฟิ่งที่ชอบก่อเรื่องให้วุ่นวาย คงต้องตะโกนว่าไอ้ลูกชายที่ยกให้บ้านอื่นเป็นบุตรบุญธรรมยังกลับมาเอาเปรียบตระกูลเซียวอีก ถึงตอนนั้นคนทั้งหมู่บ้านคงแห่มาดูเรื่องน่าขัน ไม่เห็นจำเป็นต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่
แต่ถึงเขาจะทำตัวเงียบเชียบขนาดนี้ คนตระกูลเซียวก็ยังไม่ยอมปล่อยเขาไป