กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 179 ฉันไม่เอาของพวกเธอ พวกเธอก็อย่ามาหวังของฉัน
ยายเฒ่าปรือตามอง “เอากลับไปเถอะ ถ้ายายแก่อย่างฉันรับของพวกเธอมาจริง ๆ เด็กตัวแสบที่บ้านเธอคงกินฉันไม่เหลือแน่”
หลี่เยวี่ยอีถูกแม่พูดใส่จนร้อนใน “ไม่หรอก เสี่ยวหยาไม่ใช่เด็กแบบนั้น” เธอเผลอแย้งออกไป ก่อนจะหันไปเห็นลูกสาวกำลังกัดฟันกระทืบเท้าอยู่ข้างหลัง ท่าทางไม่น่าดูเอาเสียเลย
“เสี่ยวหยา นางเอกกำลังทำอะไร?” หลี่เยวี่ยอีตะโกนเรียกลูกสาวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
“แม่กำลังทำอะไร?” หวังหย่าไม่กลัวแม้แต่น้อย กลับย้อนถามแม่ของตัวเอง “แม่จะเอาแต้มแรงงานของเราสองคนให้ยายหมดเลยเหรอ แล้วเราจะกินอะไร?”