บทที่ 152 อยู่คนเดียว

บทที่ 152 อยู่คนเดียว

หยวนซือเช็ดปาก ตบพุงตัวเอง หลังกินดื่มจนอิ่มหนำ อารมณ์ก็ดีมาก พอมองเซียวฟู่เหวินที่นอนอยู่บนพื้นแล้วก็รู้สึกถูกชะตาขึ้นไม่น้อย

เธอโบกมือเล็ก ๆ เก็บกะละมังสองใบบนพื้นเข้าไปในมิติ ขยะที่ทิ้งไว้ก็เก็บกวาดอย่างเรียบร้อย จากนั้นเดินกลับไปเรียนอย่างสบายใจ ส่วนเซียวฟู่เหวินที่ยังนอนอยู่บนพื้นก็ปล่อยให้นอนต่อไป เข็มที่เหลี่ยวคงแทงไปไม่ได้รุนแรงอะไร อย่างไรก็คงต้องหลับไปจนถึงกลางดึกกว่าจะตื่น