บทที่ 150 ก็เหมือนกันทั้งนั้น

บทที่ 150 ก็เหมือนกันทั้งนั้น

พอโดนแม่นางถลึงตาใส่ เซียวฟู่เหวินก็หน้าแดงเล็กน้อย รีบก้มหน้ากินหมั่นโถวที่ปล่อยทิ้งไว้นานจนหมดในไม่กี่คำ ในใจแอบประณามตัวเอง เขาอายุ 50 กว่าแล้วแท้ ๆ ยังมองซาลาเปาของแม่นางจนแทบละสายตาไม่ได้ น่าอายจริง ๆ

ที่จริงเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอายุเท่าไร จำลูกเศรษฐีในภาพยนตร์เรื่อง “ฝ่ายหนึ่งฝ่ายสอง” ได้ไหม หลังถูกส่งไปอยู่ชนบท 1 เดือน พอเห็นไก่ก็ยังตาเป็นประกายเหมือนกัน