กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 147 ชีวิตที่แตกต่าง
เมื่อเซียวฟู่เหวินลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาไม่คิดเลยว่าจะย้อนกลับมาตอนอายุสิบขวบ
เขาไม่พูดอะไรสักคำ ก้มหน้าทำตัวเป็นคนไร้ตัวตนอยู่ในบ้านหลายวัน แอบสังเกตพ่อแม่กับพี่น้องในตอนนี้ แล้วพบว่าพ่อแม่ยังเป็นพ่อแม่ลำเอียงคู่เดิมจากชีวิตก่อน แม้พี่น้องยังไม่แสดงความเลือดเย็นเหมือนชาติก่อน แต่ใจเขาก็เย็นชาไปแล้ว งั้นก็ช่างเถอะ หลังจากทบทวนอยู่หลายวัน เซียวฟู่เหวินก็ตัดสินใจ เขาจะออกจากบ้านนี้และหนีให้พ้นจากพ่อแม่กับญาติแบบนี้ ชาตินี้เขาไม่คิดจะแก้แค้นอะไร แค่อยากใช้ชีวิตของตัวเองอย่างสงบและสบายใจ พร้อมคิดถึงอันอัน
แน่นอนว่าเขาเพิ่งอายุสิบขวบ ยังเด็กเกินกว่าจะพูดเรื่องแยกบ้าน ต่อให้เสนอขึ้นมาก็คงถูกคนอื่นมองว่าเป็นเรื่องล้อเล่น เขาจึงทำได้แค่คิดหาวิธีอื่น