บทที่ 137 ฉันไม่มีเสบียง

บทที่ 137 ฉันไม่มีเสบียง

ช่วงปีใหม่ที่บ้านไม่เหมาะจะทำอาหารเนื้อสัตว์จานใหญ่ ส่วนอาหารปรุงสุกในมิติของอวี๋หยวนซือก็ใกล้หมดจากการกินตลอดช่วงที่ผ่านมา ไม่มีทางเลือก ช่วงปีใหม่เธอจึงต้องออกไปข้างนอก หาที่เปลี่ยวไร้ผู้คน แล้วยกหม้อใบใหญ่จากมิติออกมาตั้ง ก่อไฟ จากนั้นก็เริ่มตุ๋นเนื้อทำกับข้าวด้วยวัตถุดิบที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

ลงมือทำทั้งวัน ก็พอให้เธอกับหญิงชรากินได้หนึ่งสัปดาห์

ช่วงเดือนแรกของปีตามปฏิทินจันทรคติ หวังจวินซานกับหวังจวินฉีแวะมาอีกครั้ง หลี่หยวนอีบอกลูกชายคนโตอย่างชัดเจนว่าเธอไม่มีเสบียง มันเทศที่เหลืออยู่ในบ้านเป็นเสบียงยังชีพของเธอกับเสี่ยวหยาในอีกสองเดือนกว่า