บทที่ 133 พูดอย่างไรก็ไม่ยอมให้ไป

บทที่ 133 พูดอย่างไรก็ไม่ยอมให้ไป

หยวนซือพักอยู่บ้านหลี่หยวนซานอย่างไม่เหงาเลยสักนิด เด็กทั้งสี่คนในบ้านไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ต่างพากันเข้ามารุมล้อมเธอไม่หยุด เดี๋ยวก็ให้เล่าเรื่องฝึกวิชา เดี๋ยวก็ชวนเล่นเกมรบ จนเธอแทบจะทนไม่ไหว

ถึงหน้าตาจะเหมือนเด็กสาวตัวเล็ก ๆ แต่ข้างในเธอเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ให้เธอถือไม้กวาดทำเป็นปืนกล แล้วยังต้องทำเสียงกระสุนปัง ๆ เองอีก เธอแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

โชคดีที่เรื่องข้างนอกคลี่คลายอย่างรวดเร็วเช่นกัน ภายในสองวัน ตำรวจเครื่องแบบสอบสวนบ้านทุกหลังในหมู่บ้านจนทั่ว ไม่พบผู้ต้องสงสัย จากนั้นก็ขนศพของคนในหน่วยผลิตออกไป หมู่บ้านเฉียนหูจึงยกเลิกการปิดพื้นที่