บทที่ 125 ฟังคำแม่

บทที่ 125 ฟังคำแม่

หยวนซืออุตส่าห์ออกบวชจากบ้านทั้งที กลับเจอคนสองคนที่ไม่อยากเห็น หวังหย่ากับหลี่เสวี่ย

หวังหย่าจำคนที่เดินสวนมาจากไกล ๆ ได้ ก็จูงมือหลี่เสวี่ยข้างตัวเสียแน่นเหมือนตั้งใจยั่วโมโห แล้วจงใจพูดคุยหัวเราะกับหลี่เสวี่ย พอทั้งสองฝ่ายเดินสวนกัน เธอยังกลอกตามองบนพร้อมส่งเสียงฮึดฮัดทางจมูก

หยวนซือเดินผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามอง คนข้างตัวป่วย เธอก็รักษาให้ไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ทำได้แค่หลีกให้ห่าง

เธอเดินไปตามถนนในหมู่บ้าน ในเมื่อแม่ให้เธอออกมาเก็บฟืน และตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำ งั้นก็ไปเก็บฟืนสักหน่อยแล้วกัน