กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 110 ถ้าจะไสหัวก็ไสหัวไปเดี๋ยวนี้
หลังหวังหย่ากระโดดโลดเต้นกลับมาจากข้างนอก ก็รู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศในบ้านไม่ค่อยปกติ
น้าสาวสีหน้าไร้อารมณ์ ยายทำหน้าบึ้ง ส่วนแม่ก็ดูเป็นกังวล หวังหย่ารู้สึกกระวนกระวายอยู่ในใจ
“แม่ เป็นอะไรไป? ถึงเวลาทำข้าวแล้วไม่ใช่หรือ หนูตั้งใจกลับมาช่วยแม่ทำงาน” หวังหย่าเดินเข้าไปใกล้แม่อย่างระมัดระวัง พลางพูดกลบเกลื่อน
“เสี่ยวหยา แม่จะถามลูก ตอบมาตรงๆ ว่าลูกไปพูดข้างนอกหรือเปล่าว่าบ้านเรามีเสบียง มีเนื้อกิน?” หลี่หยวนอีเห็นหน้าลูกสาวก็อดถามออกมาไม่ได้