บทที่ 108 ในที่สุดก็คิดได้

บทที่ 108 ในที่สุดก็คิดได้

“โอ๊ย เจ็บจะตายอยู่แล้ว! แม่จ๋า เจ็บจะตายอยู่แล้ว”

บ้านหวังต้าห่ายต่างจากเรื่องขัดแย้งเล็ก ๆ ในบ้านจั่วต้าหยา ปีใหม่นี้พวกเขาก็ฉลองกันไม่ดี ตอนนั้นพวกเขาหามหวังต้าซานไปโรงพยาบาลในอำเภอ ทางโรงพยาบาลใส่เฝือกให้ ตระกูลหวังเสียดายเงินค่ารักษา จึงพาเด็กกลับบ้านทันที

แต่ไม่รู้ว่าเพราะทางขากลับกระเทือนหรือเปล่า หลังกลับจากโรงพยาบาล หวังต้าซานก็ครางเรียกว่าปวดขาไม่หยุด

ไม่มีทางเลือก ตระกูลหวังได้แต่ให้คนไปตามหมอเท้าเปล่ามาดูขาเด็ก