กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 91 อยู่เฉย ๆ ให้เรียบร้อย
“อืม ได้ งั้นเสี่ยวหยาอยู่เฝ้าแม่ในห้องผู้ป่วยนะ เมื่อกี้พยาบาลพูดว่าอะไรเธอก็ได้ยินแล้ว ถ้าน้ำเกลือหมดก็รีบไปเรียกคนมาล่ะ” ยายชี้ไปที่ขวดน้ำเกลือ
หวังหย่าพยักหน้ารัว ๆ
ยายพอใจแล้วจึงกำชับต่อ “ลูกสี่ ไปดูที่โรงอาหารหน่อยว่ามีอะไรขายบ้าง ซื้อมาอย่างละหน่อย กินให้อิ่มก่อนแล้วค่อยเอากลับมาส่วนหนึ่งก็พอ ฉันกับเสี่ยวหยายังไม่หิว นี่เงิน เก็บไว้ในกระเป๋าดี ๆ อย่าทำหายล่ะ”
ยายล้วงเงินหนึ่งหยวนออกมาจากกระเป๋า คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วควักธนบัตรสิบหยวนใบใหญ่ออกมาอีกใบ ก่อนยื่นเงินทั้งสองใบให้ลูกสาว