บทที่ 80 พลิกหน้าได้ทันที

บทที่ 80 พลิกหน้าได้ทันที

“ว้าว! หมั่นโถว!”

“ว้าว! มีเนื้อด้วย!”

เด็ก ๆ แกะห่อกระดาษในมือ เห็นของข้างในแล้วก็ร้องว้าวกันลั่น

คราวนี้ทำให้แม่ลูกสองคนที่กำลังคุยกันอยู่ข้าง ๆ หันมาสนใจ

“พวกเธอทำอะไรกัน?” หลี่หยวนซานเห็นของในมือเด็ก ๆ ก็สะดุ้ง

“ฉันหยิบหมั่นโถวไส้เนื้อที่กินเหลือมาให้พวกเขานิดหน่อย” หยวนซือตอบอย่างสงบนิ่ง

“นี่...นี่เป็นของน้าสาว ห้ามใครแตะ วางไว้ตรงนั้นทั้งหมด” หลี่หยวนซานพูดติดขัด เธอไม่ได้กินหมั่นโถวแป้งขาวมานานกี่ปีแล้ว ไม่ได้กลิ่นเนื้อมานานเท่าไร ราวกับลืมไปแล้ว