กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 53 สร้างกำแพงรั้วไว้ถูกแล้ว
สองแม่ลูกกินข้าวเสร็จ ก็เป็นอย่างที่คิด ต่างคนต่างยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งในครัว เริ่มจัดการเก็บของ
“นี่เป็นฟางข้าวสาลีที่เพิ่งเก็บมาใช่ไหม อาจารย์เธอไปเอามาจากไหน” หญิงชราปลูกข้าวสาลีทุกปี แน่นอนว่าดูออกว่าฟางกองใหญ่บนพื้นยังสดใหม่ ราวกับเพิ่งเกี่ยวมาจากนา
“ไม่รู้เหมือนกัน”
“อาจารย์เธอก็ไม่รู้จักกลัวหนัก ทำไมไม่ตากให้แห้งแล้วเอาเมล็ดข้าวสาลีออกมา ขนฟางกลับมาตั้งเยอะทำไม เอาไว้เป็นฟืนหรือไง” น้ำเสียงหญิงชราเจือความตำหนิ เทพเซียนบางทีก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ทำอะไรก็ไม่รู้จักคิดให้รอบคอบ