กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 51 ถึงคราวกินของตัวเองแล้ว
ประตูใหญ่เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยด จั่วต้าหยาเห็นว่าคนตรงหน้าคือลูกสาวตัวน้อยที่ออกจากบ้านไปเรียนวิชา รอยย่นบนใบหน้ายิ้มจนเหมือนดอกเบญจมาศ
“น้องสี่ กลับมาแล้ว!” น้ำเสียงปิดบังความยินดีไว้ไม่มิด “รีบเข้าบ้าน เหนื่อยแล้วใช่ไหม” หญิงชรายื่นมือไปรับห่อผ้าจากหลังของเธอ
“อืม แม่ เด็กพวกนั้นตามฉันมาขอขนม…” หยวนซือกลัวว่าเด็กพวกนั้นจะตามเข้ามาในบ้าน จึงรีบขอให้หญิงชราช่วย
“ขนมอะไร? ขนมมาจากไหน? อย่ามายืนก่อกวนตรงนี้ ไป ๆ ๆ” หญิงชราไล่เด็กที่รอขอกินขนมเหมือนไล่ลูกเจี๊ยบ