กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 37 ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
ชายหนุ่มเห็นแม่นางกินปลาเข้าไปทีละคำ ๆ ก็ร้อนใจอยู่ในใจ หากเธอกินต่อไปอีก เดี๋ยวก็จะกินส่วนของเขาไปครึ่งตัว เทศกาลเสี่ยวเหนียนใกล้เข้ามาแล้ว
“แม่นาง เธอดูสิ พี่ชายหิวจริง ๆ ถ้าไม่ได้กินอะไรอีกสักหน่อยต้องเป็นลมแน่ อาจารย์ของพวกเธอต้องเคยสอนให้เป็นคนดีที่ยอมเสียสละเพื่อผู้อื่น เพราะฉะนั้นถ้าแลกกับพี่ชายก็เท่ากับช่วยชีวิตพี่ชายเลยนะ” เพื่อจะได้กินปลาย่างสักคำ เขาก็พยายามสุดฤทธิ์จริง ๆ
หยวนซือเหลือบมองเขาอย่างใจเย็น “ฉันยังไม่ได้เข้าโรงเรียน ไม่มีอาจารย์”