กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 20 ใช้เงินมือเติบ
“เห็นไหม เกลือของฉันดีกว่าของที่สหกรณ์จัดจำหน่ายอีก” พ่อค้าเร่หยิบของตัวเองขึ้นมาอวด
ตอนนี้ยังไม่มีเกลือบริสุทธิ์ มีแต่เกลือเม็ดใหญ่ เกณฑ์เดียวที่ใช้แยกเกลือดีไม่ดีคือดูว่าเม็ดเกลือขาวแค่ไหน แล้วมีสิ่งเจือปนมากหรือเปล่า
หยวนซือดูไม่เป็น มองไม่ออกว่าดีหรือไม่ดี แต่เม็ดเกลือนี้ดูไม่ค่อยสะอาด เธอไม่รู้ว่าเกลือที่อื่นเป็นแบบนี้หรือเปล่า อย่างไรก็ห้ามให้คนอื่นดูออก เธอหยิบเม็ดเกลือขึ้นมาสองสามเม็ด ตั้งใจพิจารณาอยู่พักใหญ่แล้วค่อยพยักหน้าบอกว่าใช้ได้
“ถ้าเธอจะแลกเกลือ ฉันให้ 1 จิน 4 เหลี่ยง เป็นยังไง?” พ่อค้าเร่เริ่มคิดคำนวณเล็ก ๆ น้อย ๆ อีกครั้ง