บทที่ 10 เตรียมพึ่งพาตนเอง

บทที่ 10 เตรียมพึ่งพาตนเอง

ช่วงต่อจากนั้น หยวนซือใช้ชีวิตอย่างสงบอยู่บ้านเกิด ออกไปทำงานที่หน่วยผลิตตามเวลา กินข้าวที่โรงอาหารตามเวลา ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าสิ่งสีเขียวในโจ๊กเขียวชามนั้นคืออะไรกันแน่

นั่นไม่ใช่ผักป่า ผักป่าถูกเอาไปต้มให้หมูกินหมดแล้ว คนอยากกินยังต้องต่อคิวรอด้วยซ้ำ ใบเขียว ๆ ในชามล้วนเป็นใบต้นหยาง คนท่านแม่กลุ่มหนึ่งในโรงอาหารไปเด็ดมาจากป่า พอเอากลับมาก็เลือกใบที่สะอาด จากนั้นลวกด้วยน้ำร้อนแล้วแช่น้ำเย็น เปลี่ยนน้ำทุกวัน ทำต่อเนื่องราวหนึ่งสัปดาห์ รสขมของใบต้นหยางก็จะหายไป ตอนต้มโจ๊กในโรงอาหารก็หยิบผักที่แช่ไว้จากกะละมังใหญ่มาสักสองสามกำ ใส่ลงไปแล้วคนให้เข้ากัน ก็กลายเป็นโจ๊กผักหม้อหนึ่ง