ตอนที่ 47 ที่มาที่ไป

ลมหายใจของเฟิงอวิ๋นเอ้อร์ติดขัดอยู่ในอก เขาเองก็ไม่รู้เช่นกัน

เรื่องพวกนี้ อาจารย์บอกว่าเมื่อเขากลายเป็นผู้อาวุโสแล้วก็จะรู้เอง แต่ อาเยวี่ยนยังไม่ได้เป็นเจ้าตำหนัก กลับรู้หมดแล้ว แถมไม่เคยบอกเขาเลย

ในใจของเฟิงอวิ๋นเอ้อร์พลันรู้สึกไม่ค่อยดีนัก รู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนนอกที่ไม่รู้อะไรเลย แต่ยังไม่ทันที่ความหึงหวงจะเอ่อล้น อาเยวี่ยนกลับกางแขนทั้งสองข้างออกมาทางเขา แล้วเรียกด้วยเสียงอ้อน ๆ แบบเด็กว่า “ศิษย์พี่สอง อีกสักครู่พี่อุ้มฉันไปนะ ฉันไม่เหยียบของสกปรกพวกนั้นหรอก”

“ได้!” เฟิงอวิ๋นเอ้อร์รีบรับ “ศิษย์พี่จะไม่ให้เธอเปื้อนสิ่งสกปรกแม้แต่นิดเดียว!”

การหึงหวงคืออะไร เฟิงอวิ๋นเอ้อร์ไม่รู้ เขารู้เพียงว่าอาเยวี่ยนต้องการเขา เขาสำคัญมาก!