กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อาเยวี่ยนพยักหน้าอย่างแรง หลี่จิ่งครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “พี่ชายของฉันชื่อหลี่ฉี คิ้วกับตาของเขาเหมือนฉันมาก แต่รูปหน้ากับปากไม่ค่อยเหมือน ฉันดูเหมือนแม่มากกว่า”
“แม่?” อาเยวี่ยนถามอย่างสงสัย “คืออะไร”
หลี่จิ่งมองดวงตาบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของเธอ เม้มริมฝีปาก แล้วกล่าวเบา ๆ “แม่ก็คือคนที่ให้กำเนิดเรานั่นเอง”
อาเยวี่ยนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เกาหน้า “ไม่มี ฉันไม่มี”
ในใจหลี่จิ่งรู้สึกขมขื่น แม้พวกผู้อาวุโสไม่เคยเอ่ยถึง แต่จากที่เขาคาดเดา แม่ของอาเยวี่ยนสิบมีเก้ามีไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว เธอเป็นเหมือนเขา ทั้งคู่ล้วนเป็นเด็กที่ไม่มีแม่