ตอนที่ 10 แผนแก้ขัด

หลี่จิ่งแทรกผ่านช่องว่างระหว่างผู้คนเข้าไปชิดกายอาเยวี่ยน จับมือน้อย ๆ ของนางไว้แล้วเขย่าเบา ๆ เลียนแบบท่าทีที่แม่นมเคยปลอบเขาเมื่อยังเด็ก พลางผ่อนเสียงลงว่า “เป่า ๆ ฟู่ว ๆ หนูน้อยดี ๆ ไม่เจ็บแล้วนะ… อาเยวี่ยนหนูน้อยดี ๆ ไม่เจ็บแล้ว… ไม่เจ็บแล้วนะ…”

อาเยวี่ยนมองหลี่จิ่ง กะพริบขนตา แล้วตาหรี่โค้งขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

หลี่จิ่งมองใบหน้ายิ้มแย้มของอาเยวี่ยน นางกำลังยิ้มให้เขา ในดวงตาของนางมีเงาสะท้อนของเขา ความรู้สึกนี้ช่างประหลาดพิลึกอยู่บ้าง

เมื่อเห็นอาเยวี่ยนยิ้ม เฟิงอวิ๋นเอ้อร์และคนอื่น ๆ ก็เลิกทะเลาะ ผู้อาวุโสใหญ่เองก็ถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดเด็กน้อยก็มีจิตวิญญาณขึ้นมาอีกครั้ง ดีแล้ว ดีแล้ว