ตอนที่ 8 ความลับ

หลี่จิ่งอดหัวเราะไม่ได้ ถ้าไป๋อู๋ฉางหน้าตาเป็นแบบผู้อาวุโสเจ็ด ตอนที่ผมตายก็คงไม่กลัวแน่ “ผมชินแล้ว ไม่กลัวเจ็บ”

ผู้อาวุโสเจ็ดชะงักนิดหนึ่ง ดีดหน้าผากหลี่จิ่ง “เจ็บแล้วจะชินได้ยังไง? อายุน้อย ๆ แต่พูดจาแก่อย่างกับคนแก่ ไม่สนุกเลย เจ็บก็ร้องสิ ไม่ร้องใครจะรู้ว่าเธอเจ็บ”

หลี่จิ่งกะพริบตา เจ็บ... ที่แท้ก็ไม่จำเป็นต้องอดทนเลยหรือ?

ขณะที่หลี่จิ่งถอนพิษ อินฮ่าวก็ไม่ได้ว่าง

แม้ตำหนักเทียนจิ้งจะต่างจากที่คิดไว้มาก แต่โอกาสเข้ามาได้ทั้งที อินฮ่าวก็ยังตัดสินใจศึกษามากขึ้นหน่อย ไว้ออกไปแล้วจะได้เล่าให้คนอื่นฟังได้ บางทีอาจมีนักเล่านิทานหรือคนเขียนนิยายสนใจ ช่วยให้เขาได้สิบตำลึงเงินคืนมาก็ได้